Maandelijks archief: maart 2018

Lokale media

FF landen. Ik bedoel, ik ben natuurlijk na de mensen van FC Twente even de mediapersoonlijkheid van Enschede. In de lokale krant op de lokale tv. Vanaf nu schitter ik natuurlijk in elke talkshow, elk spelletje enzovoorts, als BE-er. Maar vooruit.

Prachtig. Mpact, een organisatie die werk maakt van het begeleiden van vrijwilligers naar en bij vrijwilligerswerk, heeft ons, de Muziekbank, geholpen. We hadden behoefte aan een plek voor het stallen van 80.000 cd’s en lp’s die we nog moeten uitzoeken zonder dat we geld hebben om ruimte te huren. Mpact hielp ons gratis. Prachtig. Krant gebeld en de krant leverde ook nog een cameraploeg van de plaatselijke TVzender. Mpact en wij allebei blij met positieve publiciteit. Was het foutloos? Nee, Noch van onze kant, noch van de kant van de krant. Maar op zo’n moment realiseer ik me weer wat een prachtig instituut die lokale pers is. Het ging nu niet over de controle op de lokale hotemetoten en politiek, maar over dingen die lokaal leven en spelen. Er is geen ander enigszins gezaghebbend kanaal op dit moment (naast niet erg betrouwbare sociale media) om je omgeving te bereiken en te informeren. Ik herinner me nog goed een gesprek met een landelijk politicus (minister) die klaagde hoeveel er dagelijks fout ging in de berichtgeving in de media. En ook dat ik terug zei dat ik nog steeds blij ben dat ze, de journalisten, er ondanks hun tekortkomingen zijn.

FCTwente heeft het moeilijk. Ze staan laatste in de competitie en als dat niet verandert degraderen ze. Da’s naar, voor de club, voor de supporters en voor de gemeente die er met veel geld in zit. Ik zag dat Verbeek, de ontslagen trainer, vond dat aan zijn ontslag toch erg sterk de columns van Leon ten Voorde in Tubantia hadden bijgedragen. Prachtig je vliegt eruit na 16 (?!)verliespartijen en een laatste plaats en je geeft de pers de schuld. O daarom voetbalden we zo verkrampt, aha… FCTwente, dat je überhaupt nog bestaat dank je aan de steun die de lokale pers voor de club genereerde. Als de pers slecht presteren ook slecht noemt is dan dus een mogelijke degradatie NIET de schuld van degene die erover schrijft.

Ik zit me te realiseren dat ik misschien niet genoeg weet en slecht geïnformeerd ben (via de niet foutloze lokale pers) maar ik vind ook iets van de gevolgen van de lokale verkiezingen. De uitslag maakt het mogelijk dat de zittende coalitie doorgaat. Ze hebben 20 van de 39 zetels. Wat complicaties:
1. Burgerbelangen, de lokale partij die de verkiezingen won, gelooft dat die winst de claim op een wethouder meer rechtvaardigt. Dat is moeilijk en zou eigenlijk vragen om uitbreiding van het college in een tijd dat de ambtelijke organisatie krimpt. Dat is nauwelijks te verkopen
2. Burgerbelangen is tegen windmolens. Snap ik, maar als je je sterk maakt voor een energie-neutrale en fossiele brandstoffen vrije gemeente is dat moeilijk vol te houden. Don Quichote had ook iets tegen windmolens. In ieder geval bemoeilijkt dat de voortzetting van de huidige coalitie, waarin mn D66 zich erg sterk maakt voor de al eerder opgestelde klimaatdoelstellingen
3. D66 is na 4 jaar rechtse coalitie er plotseling, na haar kleine verlies, op gebrand dat er nog een progressieve partij in het college komt, daarmee de weg vrijmakend voor een rechtse coalitie met de PVV, want ook die claim lig in de krachtsverhoudingen niet voor de hand.

Ik zei al FF landen. Niemand zit natuurlijk te wachten op mijn mening als eendagsvliegende BE-er, en ik weet niet of ik via de krant wel genoeg weet, maar als de lokale pers hier zijn werk goed heeft gedaan verdient dit politiek gedoe hoogstens het soort begrip dat je opbrengt voor een net-baby-af-kind dat zijn torentje steeds omgooit. Schei non de Ju uit met dit soort ego-gedoe en maak een volwassen college van B&W. Het is helemaal niet volwassen (en kiezers zien dat ook niet zo) om een schamele verkiezingswinst te misbruiken om een werkende coalitie met domme eisen in gevaar te brengen en de instabiliteit op te zoeken die inherent is aan de PVV. Het is niet stoer om progressiviteit te vertalen in het zoeken van progressieve partners. Ga je werk doen. En lokale pers, als dit klopt, blijf je werk doen….

Verval, verzoening, verzet, vernieuwing

“Tja, je wordt een daggie ouder he, dan wordt t allemaal een tikkie minder”
“Ja jongen, het verval begint al voor je 30ste. Je kunt je op onze leeftijd er maar beter bij neerleggen”. Ik was in een opbeurende bui kennelijk.
“Neerleggen ? Neerleggen? Kijk, we sporten, we doen vrijwilligerswerk. We helpen de kinderen en de buren soms…. Neerleggen, wat klets je nou man”.
“Hoe is het eigenlijk met jóuw bloeddruk de laatste tijd? Slik je je pillen nog?”
“Ja natuurlijk, daar ontkom je niet aan.”
“Ja dat bedoel ik, je ontkomt er niet aan. Hoor jij al die hoge tonen nog?” Ik beet me vast.
“Nee, natuurlijk niet. Ja natuurlijk wordt alles een beetje stijver, behalve dat wat je graag stijf zou zien. Da’s normaal. Het gaat erom wat je ervan maakt.”
“En maken jullie er dan wat van, als ie niet meer omhoog wil? Hebben jullie daar nog zin in en puf voor dan?”. Ik realiseerde me dat ik gemeen begon te worden. “Wat denk je nou, als je zo’n jong ding in zo’n strak pakje voorbij ziet huppelen? Zo daar gaan we even werk van maken of zo? Of voel je iets van spijt dat die dingen eigenlijk voorbij zijn? Of ben je zelfs stiekem in je hart een beetje blij dat het voorbij is. Al die drang. Ik zie je nou een beetje boos kijken, maar lopen we onszelf niet verschrikkelijk voor de gek te houden?”
“De kunst is iets van balans te vinden. Ja ik zei al, daggie ouder en allemaal wat minder. Maar dan ga je toch niet op je rug liggen en op je bed op de dood liggen wachten? of zitten chagrijnen dat het leven voorbij is? Je blijft doorgaan. Toch?”
“Ja en dan hebben we het alleen nog maar over het lijf en over wat je zelf nog wilt doen en misschien nog net of net niet meer kan. Dan hebben we het over de pijn in je rug na het stofzuigen.” Ik kan schamper zijn, soms. “Maar hoe zit dat met het hoofd? Kan jij het allemaal nog bijhouden dan? Of loop je ook nog met een Nokia 6310 net als Rutte? Ben je ook licht digibeet zoals veel vrouwen van onze leeftijd? Kan jij nog volgen op welke soort onderwijs je kleinkinderen zitten tegenwoordig? Hoe vaak zit je niet te stotteren bij namen of vakantieherinneringen? Zo van: Mien hoe heette dat daar ook weer, waar die tent van de buren in de fik ging? Je weet wel”
“Daar gaat het toch niet om, dat weegt allemaal niet op tegen de levenservaring en wijsheid die je opdoet”.
“Ja, het is wijsheid als je je wijselijk niet bemoeit met dingen die je niet helemaal begrijpt. Je weet toch dat de wereld de Brexit en Trump te danken hebben aan ouwetjes die trouw gaan stemmen. Als het aan de jongeren had gelegen was dat allemaal helemaal niet gebeurd. Ze hebben ons een boel te verwijten. We bemoeien ons met dingen die we niet snappen. We zijn op onze leeftijd banger voor verandering dan zij, we zitten dan wijs ons hoofd te schudden en gaan tegenstemmen. Zou je niet thuisblijven op 21 maart straks? Of je kleinkinderen gaan vragen wat je moet stemmen?”
“Die jeugd weet niets van fascisme, racisme, honger en de oorlog. Die lopen achter zo’n klavertje aan of baudetje en denken dat die hip zijn. We moeten ook in de politiek voor onze door ervaring sterk geworden visies opkomen…”.
“Man, wie zit er nou op ons te wachten, Henk Krol? Die feliciteert iedereen die dood is. Ben je nog wel eens terug geweest op je werk. Had je ooit ook maar even een tel de indruk dat daar iemand belangstelling heeft voor wat wij vroeger belangrijk vonden? Wijsheid is niet bezig blijven. Wijsheid is weten waar je je niet meer vertoont en waar je je niet meer me bemoeit”.
“Nee, het is precies andersom, wijsheid is je realiseren dat je leeft, dat je met enige mazzel nog dik tien jaar leeft. En dat het zin heeft om je af te vragen hoe je fit blijft, hoe je je geest lenig houdt en waarmee je nog van waarde en nut kan zijn, wat je nog leuk vindt om te doen en om je in te verdiepen. En dan vinden ze me maar een zeur als ik uitleg hoe dicht Baudet bij de Duitse en Italiaanse fascisten staat van de dertiger jaren.”
We keken elkaar aan. “We hebben het toch over hetzelfde? Verzet heeft geen zin. Verzoening ook niet. We lopen onszelf gewoon elke dag opnieuw uit te vinden. Kom daar maar eens om als je van middelbare leeftijd bent….”.

De talkshow-week

Teveel verandering tegelijk… Tan weg, Twan komt, Jinek weer in de wacht, Pauw komt, Matthijs gaat nog korter…
Van de week overleed Mies en plotseling waren alle talkshows toch hetzelfde. Verwarrend.
De talkshow, het is een verschijnsel waarvan ik niet goed kan plaatsen hoe ik me ertoe verhoud en waarom. Vroeger keek ik ze allemaal, nu vrijwel geen. DWDD nog het vaakst.
Wat is een talkshow in vredesnaam eigenlijk. Volgens mij ooit bedoeld om mensen te informeren over actuele onderwerpen door aan een tafel meerdere mensen uit te nodigen die van die onderwerpen verstand hadden, er niet helemaal hetzelfde over dachten en dat dan gelardeerd met wat muziek, vrolijke opmerkingen en “op het verkeerde been zetters”.
Wat is een talkshow geworden? De “babbelshow”. Wat ik de laatste tijd zag was een tafel met een gastheer of -vrouw, omringd door BN-ers, politici, artiesten. Mensen met verstand van het onderwerp komen er steeds minder. BN-ers uiten hun gevoel over klimaat, politiek en elkaar. Dat is het wel zo’n beetje.
Van de week overleed Mies. Prima mens, ik koester vrolijke herinneringen. Maar de vraag is zit ik dan op dat moment te wachten op een wedstrijdje tussen BN-ers in minimaal drie babbelshows die graag willen vertellen hoe vaak Mies wel niet belde met complimenten en advies? Ja, een wedstrijdje, want je kreeg als kijker bijna de indruk dat dat je eigenlijk ten onrechte BN-er werd genoemd, dat je eigenlijk niet meer meetelde, als Mies je nog nooit had gecomplimenteerd of getipt.

Kennelijk heb je BN-ers ook in soorten. Ik heb Umberto eigenlijk praktisch nooit gezien, maar na zijn traantje van de week hoorde ik critici spreken over inteelt in de RTL-stal. Wat ik van the late night op de zapp meekreeg, gaf wel dat beeld, Veel toppers, aankondigingen van volgende RTL-programma’s of wijzigingen daarin. De vijver van Matthijs, Pauw en Jinek lijkt wat groter (en er is ook overlap, zoals mijn grote griezelvriend Petww WW de Vwies) maar ook daar, aankondigingen van optredens van bevriende artiesten, aankondigingen van nieuwe reeksen afleveringen van programma’s, etc. In alle talkshows zit dus, bevriende populaire artiest, misdaad, wat politiek, veel over bevriende tv-persoonlijkheden uit je eigen omroepzuiltje, veel vaste gasten. Voor zover de babbelshows een identiteit hadden was dat een mix tussen de “hoost” en “the bubble” van de vaste kring. En ik trapte erin, als Pauw weer eens een rechts warhoofd te lang liet uitpraten zat ik inwendig te roepen dat het nu tijd werd dat deze eens werd gefileerd.

En zo veranderde de talkshow die moest informeren (en dat met grote regelmaat ook een beetje doet, ook waar) in een amusementsprogramma, een baal babbelende talking heads waar de wereld van BN-ers in eigen kring aan zelfbevlekking doet en waar de kijkende bubblebewoners zichzelf kunnen bevestigen als behorend tot ons soort mensen. Het is een wereldje geworden, waar het nieuws niet alleen wordt gevolgd en uitgediept (tot op te geringe diepte meestal), maar vaak ook gemaakt, zoals rond #metoo met zich uitsprekende BN-ers en persoonlijke getinte nieuwsitems. “Leuke” schreeuwers als Prem mogen mijn politieke oordeel over politici (niet over belangrijke politieke thema’s, daar is te weinig tijd voor) helpen kleuren, evenals die volslagen onserieuze Haagse reporter Jaïr Ferwerda bij Jinek. Kortom, elke babbelshow moet zoveel mogelijk blijven doen wat zijn vaste kijkers gewend zijn, met de hoofden die de vaste kijkers in hun huiskamer verwelkomen. En dan is nieuws niet alleen nieuws als er nieuws op staat, maar de wereldjes van de babbelshows zijn zo interessant dat veranderingen daarin nieuws op zich zijn. Tsjonge wat is het spannend als Marc Marie een paar vrijdagen geen sidekick kan zijn, maar André van Duin hem dan mag vervangen. Babbelshows diepen zo op hun eigen manier het shownieuws uit. Vooral.

Ik vermoed dat Twan, de mooie man, die ijdel genoeg van zichzelf is, of journalistiek minimaal drie toontjes lager moet en dat ook graag zal doen als ie hoost mag worden, of dat the late night straks de talkshow der talkshows gaat worden. Uhhh, ik denk……