Domme zeventigjarigen

Wat ontgaat me nou eigenlijk? Veel, denk ik, ik denk misschien te moeilijk. Dat gejammer over America great again van Trump gaat meer over Trump zelf dan over America dacht ik, maar ook heb ik het wat zijn kiezers betreft “afgedaan” als de laatste stuiptrekkingen van “de witte man” die zijn wereld terug wou. Wat ik bedoel te zeggen is dat ik weinig intellectueel coherents kan ontdekken in de verhalen van de politicus, en bij zijn kiezers veel primitief verlangen naar de tijd dat de wereld nog een beetje overzichtelijk en duidelijk was en de blanke man het voor het zeggen had. Intussen zie ik Trump en zijn miljardairs werken aan een economische vernietiging van Mexico, dat achter een hoge muur vervolgens uit het zicht moet (en de muur moet eigenlijk vooral de VS onbereikbaar maken voor de Mexicaan die dankzij Trump ook nog zijn baan zal kwijtraken) en aan een verdere verstoring van het klimaat, zodat de hele zuid-oost-hoek van de VS over een jaar of 30 overstroomd zal raken. En daar stemt men op….

Maar nu zie ik daar een Engelse dame vertellen aan Europa dat men uit de EU stapt om dat Great Britain al great is. “Wij hebben de beste soldaten, de beste diplomaten, de sterkste banken, vrienden over de hele wereld, Wij zijn gelijkwaardig aan de EU”. En die dame is Prime Minister. En de EU moet sterk blijven en een eenheid, ook zoiets riep ze nog. OK gelijkenissen met Trump? Ja, Greatness en inconsistente verhalen, leugens in verkiezingscampagnes en een volk dat zich nog steeds superieur wil voelen aan de rest van de wereld. Maar waarom begrijp ik dit allemaal niet?

We hebben 70 jaar lang, sinds de tweede wereldoorlog, grote groeiende voorspoed gekend, vrede. We hebben cultureel veel uitgewisseld. Over de hele wereld werken universiteiten samen en zeker binnen Europa met zn vrije verkeer van personen hebben we veel kunnen profiteren van elkaar’s know how. Inmiddels maken ze in Japan en Duitsland de beste auto’s en de Britten en Amerikanen sukkelen daar met wat excentrieke, onderhoudsintensieve slurpauto’s wat achteraan, maar de wereld heeft geleid tot specialisatie. De Britten hebben hun Ferguson tv’s niet meer en wij zijn de scheepsbouw en de televisies ook kwijt, maar het is juist die taakverdeling die de voorspoed heeft geholpen. En het pijnlijke is dat dit niet kan worden teruggedraaid zonder grote economische risico’s, zowel voor het land dat zn industrie terug wil hebben als het land dat het dan weer kwijtraakt. Als het al kan. Ik geloof niet dat Detroit de investeringen kan terugverdienen die het zou moeten doen om kwalitatief in de buurt te komen van Volkswagen en Toyota. Ze lopen 30 jaar achter.

En nu treedt een hele generatie politici aan die het wantrouwen van de bevolking in instituties die te groot, te complex en machtig zijn geworden vertalen in onbeproefde beelden over een economische en politieke orde, die veel trekken heeft van een voorbije zeer risicovolle periode. Nationalisme en protectionisme, In gevaar brengen van krachtige internationale samenwerking binnen de NAVO en Europa. We keren terug naar een economische orde die meer weg heeft van wat er 90 jaar geleden was dan me lief is. En dan maar als politici het volk ervan proberen te overtuigen dat dit de manier is waarop ze het meest serieus genomen worden.

In de VS en het Verenigd Koninkrijk zijn het de conservatieven die aan een revival van een Great verleden werken. Zij zeggen dat links de gevolgen van de globalisering en het vrije verkeer van personen niet ziet en wil bagatelliseren. Zij zeggen dat die met de rug naar de realiteit staan. Maar naar welke realiteit heb je dan het gelaat gewend als je de motoren onder de vooruitgang kapot maakt, terug wil naar een soort autonomie die allang niet meer te verwezenlijken is, gezien de internationale economische en wetenschappelijke vervlechtingen? Gezien internet, waar de hele wereld kan meekijken hoe jouw 1 procent rijksten 80% van de rijkdom van de mensheid voor zich opeist en hoe? Hebben die mensen niet ook een realiteit die maar beter wèl onder ogen kan worden gezien? En waarom kunnen we elkaar dat niet uitleggen?

Er zijn momenten dat ik blij ben dat ik de rotzooi in economisch, politiek en klimatologisch opzicht nog wel kan zien aankomen, maar waarschijnlijk in volle impact niet meer meemaak. Ik begrijp niet dat wij, nu, babyboomers aan de macht, deze rotzooi willen creëren. En ik weet niet goed hoe we de verongelijkte massa die voor die rotzooimakers stemmen moeten overtuigen. En hoop ik op de veerkracht van de generaties die na ons komen. Dat die hun verongelijktheid kunnen vertalen in actie die wel goed is voor klimaat en vrede. Van de huidige zeventigjarige conservatieven moeten ze het niet hebben. Mijn leeftijdgenoten, ik wantrouw ze meer nog dan mijn eigen oordeel….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *